სექტემბერში მილანის ცენტრში უჩვეულო სანახაობა გაიმართა. გალერეა, სადაც ჩვეულებრივ ტურისტები სეირნობენ, მაღაზიების ვიტრინებს ათვალიერებენ და ყავას სვამენ, ერთ საღამოს გრანდიოზულ მოდის სცენად გადაიქცა - ისტორიული თაღების და მინის გუმბათის ქვეშ გამოჩნდნენ მოდელები, დიზაინერები, მუსიკოსები და მოცეკვავეები. რამდენიმე დღის შემდეგ კი იქვე, დუომოს სიახლოვეს, Vogue-მ კიდევ ერთი სივრცე გააცოცხლა, ამჯერად ყავით, წიგნებით, ილუსტრაციებითა და სხვა კულტურული ღონისძიებებით. მილანის მოდის ის

ფლორენცია შეიძლება აღვიქვათ ღია ცის ქვეშ არსებულ მუზეუმად, სადაც რენესანსის კვალი ყოველ ქუჩაზე და შენობაზე იგრძნობა. შეიძლება ითქვას, სწორედ ამ ქალაქში, მდინარე არნოს ნაპირებზე, დაიბადა თანამედროვე დასავლური ხელოვნება, არქიტექტურა და ლიტერატურა. ფლორენციაში ვიზიტი ფერწერისა და ქანდაკების საუკუნოვან ევოლუციაში მოგზაურობას ნიშნავს. იმისთვის, რომ იტალიური კულტურის სიღრმეები და ესთეტიკა ბოლომდე შეიგრძნოთ, პირველ რიგში მუზეუმები უნდა მოინახულოთ: უფიცის გალერეა, ბარჯელოს ეროვნული მ

არსებობს ერთი უნიკალური იტალიური ცნება, რომლის სხვა ენებზე პირდაპირ თარგმნას ფილოლოგები დღემდე ერიდებიან. ეს ცნება ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ელეგანტურობა, სტილის შეგრძნება თუ შინაგანი თავდაჯერებულობა. იტალიელები მას Sprezzatura-ს (სპრეცატურას) უწოდებენ. იტალიაში თუ ოდესმე გიმგზავრიათ, ალბათ უყურადღებოდ არ დაგრჩებოდათ ის განსაკუთრებული, თითქმის უხილავი ჰაეროვნება, რაც ადგილობრივების ყოველდღიურობას თან გასდევს. მაგალითად, ფლორენციულ კაფეში ესპრესოს ჭიქით ხელში მდგარი ადამიანი